Hardloopster Annemerel de Jongh trainde zestien weken als een topatleet en schreef er een boek over

Wat gebeurt er als je vier maanden traint, eet en leeft als een topsporter?

Dat lijkt een moeilijk te beantwoorden vraag. Hardloopster en freelance journalist Annemerel de Jongh deed het en geeft in haar boek Trainen als een topatleet, antwoord op deze vraag.

Het boek is samengesteld als een dagboek en geeft bijna per dag weer hoe Annemerel toeleeft naar en traint voor een marathon. Daar zijn meer boeken over geschreven, klopt! Dit boek is toch net weer even anders.

Ten eerste is Annemerel een vrouw (de meeste boeken over marathons zijn geschreven door mannen!). En dan: ze traint niet als amateur, maar gaat zestien weken lang leven als een topsporter. Een pro. Ze krijgt er alle mogelijke professionele begeleiding bij. Ze wordt omringd door een sportarts, trainer, voedingsdeskundige, sportpsycholoog en fysiotherapeut.

Ja, daar kun je best een beetje jaloers op worden. Ik in ieder geval wel. Hoe heerlijk moet het zijn om je helemaal te kunnen focussen op een doel als het lopen van de marathon in een toptijd. Je omringd voelen door een topteam. Je hoeft alleen maar met jezelf bezig te zijn.

Als amateurloper, moet je -mits je prestaties wilt neerzetten- toch veel schipperen als het gaat om trainingsuren. Er is ook nog een baan, een gezin, familie. Ga er maar aan staat als je dan een ‘goede’ marathon wilt lopen. Of een halve marathon, een snelle tien kilometer en ga zo maar door. Het zal menig loper niet vreemd voorkomen dat mensen om je heen in je teleurgesteld raken omdat je weer een feestje afzegt vanwege een training of een loop. Dat je niet mee-eet omdat je nu eenmaal een ander eetpatroon volgt. Of dat je je vakantie wilt combineren met juist die ene loopwedstrijd. Herkenbaar?

Dat zal bij Annemerel wel van een leien dakje gaan met al die ondersteuning. Nope, niets van waar. Halverwege het boek volgt het hoofdstuk: keuzes maken. Aha! denk je als fanatiek loper en lezer. ‘Zij dus ook’. Inderdaad. Zelfs zij (freelance job, dus eigen tijd indelen en geen gezin) moet keuzes maken. Ze ligt vaak al supervroeg in bed omdat ze ’s morgens vroeg een training moet afwerken. En familie en vrienden ziet ze ook steeds minder. Het is soms best een eenzaam bestaan en de trainingen zijn op een gegeven moment flink! Dat is dan nauwelijks nog een keuze te noemen, meer een ‘must’ om haar doel te halen. En dan is bijna kotsend over de finish komen, geen uitzondering. Je moet het maar willen.

Natuurlijk, het blijft haar eigen keuze. Zoals dat ook voor amateurlopers het geval is. Maar als na ieder hoofdstuk de opsomming volgt van haar totale aantal gelopen kilometers in de voorafgaande week, het aantal trainingsuren, en het aantal uren aan middagslaapjes, krab je je als lezer wel eens achter de oren. Het wordt alsmaar meer, niet normaal meer!

Leuk is wel dat ze in datzelfde overzicht ook haar hoogte- en dieptepunt van die week omschrijft. Het is soms toppie joppie en even zo vaak zakt ze in een dal, ofwel fysiek ofwel geestelijk. Die fysiotherapeut en sportpsycholoog zijn er duidelijk niet voor niets bij betrokken.

Hoe het afloopt, of ze het haalt en hoe, verklap ik hier niet. Daarvoor moet je het boek lezen. Maar of het interessant en onderhoudend is? Absoluut. Het leest als een trein. Naast alle verhalen over trainingen en wedstrijden tref je veel info over trainingsvariaties en voeding. En daar kan iedere loper zijn voordeel mee doen. Of je nu zoals Annemerel 30 jaar bent of zoals ik, 55. ik kan het boek absoluut aanraden aan wie goed wil lopen, lekker wil lopen en zichzelf daarin wil ontwikkelen, op welk niveau dan ook.

Annemerel de Jongh:
Voordat ik dit boek in handen kreeg, kende ik Annemerel niet. Ze blijkt best ‘bekend’ en vlogt en blogt al jaren (www.annemerel.com). Over haar leven, haar vele trainingsuren, marathons en schreef eerder al twee boeken: Live, Love, Run en Ik heb geen zin.

Trainen als een Topatleet – Bruna uitgevers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *