Blog

Tijdens de schrijfcursus vertel ik de cursisten dat een grote stapel blaadjes met tekst, een boek vormt. Dus waarom zou je het niet kunnen? Schrijf en blijf schrijven en die stapel wordt alsmaar hoger. Voor je het weet is het een heus boek. Maar dan…
Inderdaad; wat dan? Het is natuurlijk niet helemaal eerlijk om een hoge stapel volgeschreven vellen papier al een boek te noemen. In de vorm wel, maar qua tekst komt er meer bij kijken. De structuur, spanning, inhoud, plot, vormkracht van de woorden, vormkracht van het verhaal; het speelt allemaal een rol bij het antwoord op de vraag: is dit een boek?
Nu is er veel aan gelegen voor wie je schrijft. Schrijf je voor jezelf, om herinneringen vast te houden bijvoorbeeld, dan kun je schrijven wat je wilt. Schrijf je een biografie voor familie, dan ben je ook redelijk vrij in je schrijven. Wil je echter dat je boek in de winkels komt te liggen dan stel je jezelf een hoog doel. Wil een uitgever het uitgeven? Is het goed genoeg voor de markt (de lezer)? Is het literair? 
Kortom; weg vrijheid…
Daarom raad ik cursisten altijd aan: schrijf wat je wilt schrijven zonder die lat zo hoog te leggen. Schrijf wat je kwijt wilt, doe er je stinkende best op, maar schrijf en laat je niet weerhouden. Als je echt zover bent dat je het de wereld in wilt zetten, ga je schaven en schrappen, structureren en herschrijven. En misschien nog eens herschrijven. Maar voor het zover is: schrijf! Doe het gewoon. Beleef er plezier aan, voel je vrij. Speel met woorden, wees niet te lief en te aardig. Schrijf wat je kwijt wilt. Schrijf wat je te vertellen hebt. Doe het!